book

‏در تاريخ 11/ 8/ 27 خانم م. 46 ساله ساكن خيابان شاه آباد به مطب مراجعه نمود از بيمارى‏هاى پدر چيزى بياد نداشت. مادرش به بيمارى خيز (استسقا) درگذشته بود. از بيمارى هاى دوران كودكى نيز اطلاعى نداشت. چهار بار به بيمارى نوبه مبتلا شده بود. دو شكم زائيده، يبوست دائمى داشته و ازاين‏رو دچار حالات عصبى، بى‏ميلى به غذا و سوء هاضمه بود.

مدت چهار سال بود كه دچار روماتيسم گرديده و نزد پزشكان مشهور درمان میكرد. چهل روز پيش دچار دردى در پهلوى چپ شد. چون معالجات و مسكنات مفيد واقع نگرديده بودند بالاخره به اينجانب رجوع نمودند.

در معاينه و تحقيقات علت را از شن كليه و سوء مزاج ارثى (نقرس) دانستم. آزمايش ادرار در آزمايشگاه دكتر نبوى تحت شماره 3762 نشانگر مقدار زياد اسيد اوريك و نسج كليه بود.

درمان‏

حب گرده و آب ترب تجويز نمودم و دستور پرهيز از خوردن گوشت، قهوه، شکلات، كاكائو، اسفناج و برخى اغذيه ديگر را دادم. بدستور رفتار نمود.

در تاريخ 21/ 8/ 27 ادرار طبيعى بود و چيز غير عادى نداشت. درد پهلو و حالات عصبى مرتفع و اشتها پديدار شده بود. ضمنا روماتيسم او نيز برطرف گرديد. در واقع رفع تمام كسالت‏هاى او كه ناشى از نقرس بود شد و بهبود يافت.

اينجانب ضمن معالجات خود متوجه شدم كه آب ترب و حتى آب شلغم دفع اسيد اوريك و اوراتها را در بدن میكنند. اثر اين دو افشره را بارها آزموده‏ام بعلاوه اثر مخصوصى هم در دفع ورم‏هاى بدن دارند. مانند آن می‏ماند كه دفاع بدن را افزايش داده و ميكروبهاى كانون چركى بدن را خوار و ناتوان می‏سازند.

قبل از پيدايش پنى‏سيلين بيمارى‏هاى چركى عاصى العلاج را توسط آب ترب و آب شلغم و كنجد و نظاير آن بويژه آب ترب و شلغم درمان مى‏كردم كه يك مورد آن مورد آقاى محمد الف.

مدير دبستان ترغيب است كه شرح بيمارى نامبرده را در اين كتاب آورده‏ام.

حال نيز هرگاه از پنى‏سيلين نتيجه مطلوب حاصل نشود باز با همين روش بدرمان‏ مى‏پردازم.[1]

*** جوانى مدتها به ورم مفاصل مبتلا شده بود هرگونه دارو و تزريق براى رفع آن بكار برده بود ولى بهيچ وجه فرقى در حال او نكرده بود. رفته‏رفته ورم دستها و پاها و زانوان و ساير اندام بيشتر میشدند. تب نيز همراه بود. درد در اعصاب او بطور متناوب و مختلف بروز مى‏كرد كه گاه كم و زمانى شديد بود. بالاخره زمين‏گير شده و توان حركت را از دست داد.

تمام بندها را پماد می‏ماليدند و پنبه‏ پيچ مى‏كردند تا تسكين در درد او فراهم شود.

پس از نااميدى از اين معالجات باينجانب متوسل شدند. بعيادتش رفتم علاوه بر حالات مذكور روماتيسم نيز در قلب اثر گذارده بود. مزاج او يبس و تخليه كامل انجام نمى‏گرفت.

در اينجا داروئى لازم بود كه مسكن و ملين و دافع سموم بدن بوده و رفع ناراحتى مفاصل كند. ازاين‏رو معجون سورنجان را نوشتم تا خود در منزل درست كنند.

با خوردن اين دارو آثار بهبودى و لينت مزاج پديدار گشت. رفته‏ رفته ورم‏ها برطرف و دردهاى عصبى كاهش يافتند. سرانجام در كمتر از يك ماه بيمار بهبودى خود را بدست آورد.

بستگان اين بيمار بعدا از اين معجون به بيمار ديگرى كه مدتها در نتيجه درد مفاصل زمين‏گير شده و فالج پنداشته مى‏شد دادند. او نيز در اثر استفاده از اين معجون كم‏كم سلامت خود را بازيافت تا آنكه بكلى درمان شد.

از آن هنگام باين معجون علاقه پيدا كردم و بسيارى از بيماران را با آن درمان نمودم و به داروخانه” جوهرچى” دستور ساختن آن را دادم كه از آن ساخته و آماده داشته باشند.[2]

تنظیم و نشر : گروه کرویا www.keroya.ir

[1] احمديه، عبد الله، راز درمان (رساله اى در پزشكى سنتى و گياه درمانى)، 3جلد، اقبال – تهران، چاپ: هشتم، 1386 ه.ش.

[2] احمديه، عبد الله، راز درمان (رساله اى در پزشكى سنتى و گياه درمانى)، 3جلد، اقبال – تهران، چاپ: هشتم، 1386 ه.ش.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *